Categoriearchief: Brazilië

Eerste dag uit het nest

Deze jonge kolibri wilde het nest verlaten toen zijn broertje of zusje was uitgevlogen. Maar kennelijk was hij een beetje te vroeg, want hij kwam op de stoep terecht en kon daar alleen af en toe een beetje rondkrabbelen. De moeder was in de buurt en wachtte, zo te zien, zenuwachtig af of haar jong omhoog zou kunnen vliegen. ‘s Avonds zat hij nog op de tegels. We haalden hem naar binnen, zetten hem in een doosje, met een watje met suiker vlak bij zijn snaveltje, en gaven hem een plaatsje in de hoek van de kamer. De volgende ochtend was hij uit het doosje gekomen en we zetten hem weer in de zon op de stoep. Vrijwel meteen kwam de moeder met eten. Wat later fladderde ons gastje eerst op een borstwering en vervolgens naar de dakgoot; nog wat later was hij verdwenen.
Wat een prachtvogeltje, zo’n beija-flor-tesoura, in het Engels Swallow-tailed hummingbird. Dat tesoura in zijn naam slaat op zijn schaarvormige staart. Maar die zie je pas als hij groter groeit.

Klik op de foto om hem groter te bewonderen.

Ex-votos, een kamer vol

Nog een foto om een indruk te geven van hoe zo’n verzameling ex-votos er uitziet. Op de foto vooral veel wassen of gipsen ledematen, waarmee mensen hun dank betuigden voor het herstel van gebroken ledematen. Soms zie je ook hulpstukken voor bijvoorbeeld een gebroken knie of elleboog. Verder veel foto’s van adolescenten in feestkledij als ze een diploma hadden gehaald. Als je goed kijkt, kun je ook enkele vrachtauto’s herkennen. Het gaat dan om een chauffeur die zich een nieuwe auto kon permitteren of die aan een ernstig ongeluk was ontsnapt.
Het meest aandoenlijk vind ik zelf de schilderijtjes en prenten van mensen die ziek te bed liggen en bezoek lijken te krijgen van de heilige op wiens voorspraak zij hopen. Ook deze foto maakte ik in Tiradentes MG.

Klik op de foto om hem groter te bekijken.

Wonderbaarlijke gebeurtenis

In Tiradentes, een prachtig historisch stadje in de Braziliaanse deelstaat Minas Gerais (waar ook mijn woonplaats Mariana is te vinden), ontdekte ik jaren geleden een ruimte achter een kerk, letterlijk tot de nok toe gevuld met ex votos. Dat zijn voorwerpen waarmee gelovigen een heilige bedanken voor een verkregen gunst. Die ex votos variëren van een foto van iemand die voor een examen is geslaagd of een foto van de nieuwe vrachtauto die een vrachtrijder heeft kunnen aanschaffen tot een gipsen hand of been voor iemand die (bijna) één van zijn ledematen was kwijtgeraakt.
Het mooist zijn vaak de wat oudere schilderijen waarop je bijvoorbeeld iemand doodziek in bed ziet liggen. De schildering op bijgaande foto vertelt wat er in dit geval gebeurde:

“Een wonder dat de Heiligste Drieëenheid voltrok aan de jongen Antonio de Sal Gonçalves, die zeven jaar was en zoon van Agenor Sales de Almeida. De jongen was in het gezelschap van de heer Joaquim Antonio Gonçalves, eigenaar van de wagen. Plotseling viel de jongen van de kar, waarbij een wiel over zijn lichaam reed. De heer Joaquim trok de hoed van zijn hoofd en riep de Heiligste Drieëenheid aan, en de jongen bleek gezond en wel te zijn. Wie dit wonder op dit wonderbaarlijke schilderij liet vastleggen, was de vader van het kind, vanwege zijn levende geloof. Deze tragedie voltrok zich op het landgoed van de heer Geraldo Eugenio in oktober 1943.”

Als je op de afbeelding klikt, krijg je hem groter te zien.

Tegen de zon beschermd

Ook in Arco Verde, aan de rand van de sertão, het vaak gortdroge binnenland van noord-oost Brazilië, bezocht ik deze groenten- en fruitmarkt. Het viel me op dat het aanbod beperkter was dan in de grotere steden en in de gebieden aan de kust. Kennelijk is er vanuit de droge omgeving minder aanvoer.  Alle koopwaar is op deze feira of markt, net als de verko(o)p(st)ers, goed tegen de zon beschermd. Vooral ’s middags is het er bloedheet en heel rustig op straat.

Als je op de foto klikt, krijg je hem groter te zien.

Vrijheid blijheid

Ook in Brazilië moet je je fiets goed op slot zetten en vastketenen, anders ben je hem snel kwijt. Dat geldt alleen niet voor deze fiets die ik fotografeerde in Arco Verde (Groene Boog), in het diepe en droge binnenland van de deelstaat Pernambuco. Hij leek me veel te zwaar om hem mee te nemen en, ach, je komt er ook niet ver mee.
Maar mooi vond ik hem wel. Echt een stukje ‘vrijheid blijheid’.

Als je op de foto klikt, krijg je hem groter te zien.