Memorie 7 – In memoriam: Schrijfmachine

Je ziet ze al bijna niet meer, zelfs hier in Brazilië. Bij mijn eerste reis door dit land, in 1995, was een computer hier nog een uitzondering en wemelde het van de schrijfmachines. Nu staan de laatste schrijfmachines in een populaire telenovela (soap) alleen nog als curiositeit in het kantoor en het huis van een journalist.

Mijn vader had twee oude schrijfmachines. De oudste, een inderdaad stokoude Remington, was na het overlijden van mijn grootvader van Groningen naar Sittard verhuisd. De nieuwere, een Continental kofferschrijfmachine, was van kort vóór de tweede wereldoorlog; mijn vader had hem nieuw gekregen, vermoedelijk als een cadeau van zijn ouders of schoonouders. Hij was heel zuinig op die Continental en ik mocht er alleen naar kijken. Maar er jeukte al schrijversbloed in mij en ik wachtte het moment af dat ik eindelijk eens de toetsen zou mogen beroeren.

Mijn vader typte veel stencils, voor liturgieën en ‘gemeentebrieven’, bulletins voor de leden van zijn kerkelijke gemeente. Ik vermoed dat het door de wat vettige substantie van die stencils was dat de letters van de schrijfmachine snel vuil werden, wat op de afdrukken van de stencils lelijk was te zien doordat letters als een o, een e en een p ‘dichtgroeiden’.

Ik stelde mijn vader een ‘dealtje’ voor: als ik op de schrijfmachine mocht leren typen, zou ik regelmatig de toetsen schoonmaken met een daarvoor gereserveerde oude tandenborstel en een speld om het stof uit de dichtgegroeide letters te peuteren. Vanaf dat moment heeft zich een zeer innige relatie ontwikkeld tussen mij en schrijfmachines. Alleen de komst van de computer heeft daar een punt achter weten te zetten, overigens nadat mijn eerste elektrische schrijfmachine met letterwiel tevens mijn eerste printer werd.

5 gedachten over “Memorie 7 – In memoriam: Schrijfmachine”

  1. De typemachine werd dus gebruikt voor de liturgieen: op zaterdagavond kwam de stencilmachine op tafel: we mochten helpen met de inkt er in doen en met een mechanische borstel de inkt in de machine verspreiden: erg vuile handen leverde het op!!!

  2. we hadden zelfs 2 stencilmachines dacht ik.
    een grote groene waar je een aan een handel moest draaien om de stencils af te drukken en een houten waar je met een roller overheen ging.

    volgens mij staat de oude Remington hier in de kamer. die kreeg ik een paar jaar geleden van Theo.

      1. Dan zal ik me in de naam hebben vergist, Jenneken. Ik zal eens kijken of ik nog een foto kan vinden van vader aan die schrijfmachine.

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.