Tagarchief: Minas Gerais

Lago de Pampulha

In Belo Horizonte, hoofdstad van de deelstaat Minas Gerais, is een bij toeristen bekende wijk: Pampulha. De wijk is gebouwd rondom het meer met de naam Lago de Pampulha. Het was één van de eerste grote en spraakmakende projecten van architect Oscar Niemeyer, die later een grote rol zou spelen bij de ontwikkeling van Brasília,  de huidige nationale hoofdstad. Niemeyer werd naar Belo Horizonte gehaald door Juscelino Kubitschek, de toenmalige burgemeester, die later als president van Brazilië de plannen doorzette om in het hart van het land een compleet nieuwe hoofdstad te ontwikkelen.
Deze foto met uitzicht op het meer is genomen vanuit de inmiddels beroemde kerk Igreja de São Francisco, ontworpen door Niemeyer.

Klik op de foto om hem groter te zien.

Stoep als kunstwerk

Het zal vast niet als kunstwerk zijn bedoeld, maar deze stoeptegel in Ouro Preto, één van de historische steden in de Braziliaanse deelstaat Minas Gerais, zou van mij aan de wand van een museum mogen worden tentoongesteld. Interessant zijn die stippen. Ik vermoed dat ze zijn aangebracht om te voorkomen dat je tijdens een regenbui op de spekgladde steen onderuit zou gaan.

Klik op de foto om hem groter te zien.

Natuur in Pampulha

Deze boom staat aan het Lagoa da Pampulha in de grote stad Belo Horizonte, de hoofdstad van de Braziliaanse deelstaat Minas Gerais. Mijn aandacht werd aanvankelijk vooral getrokken door de vrolijk-gekleurde bloemen. Pas in tweede instantie zag ik dat er kennelijk blikseminslag was geweest waardoor een tak uit de boom was weggerukt.

Klik op de foto om hem geïsoleerd te zien.

Barokke kerk in Padre Viegas

In de tijd dat hier in de deelstaat Minas Gerais veel goud en edelstenen werden gedolven werd een deel van de verworven rijkdom omgezet in vaak prachtige bouwwerken in barokke stijl.
Deze kerk staat in Padre Viegas, waar we eerder al een grotendeels glazen kapelletje zagen bij een alambique of cachaçastokerij.
Padre Viegas, nu een distríto van Mariana, is maar een klein plaatsje. Desalniettemin heeft deze kerk forse afmetingen; vroeger was vrijwel elke inwoner hier rooms-katholiek.

Klik op de foto om hem geïsoleerd te zien.

De mooie kanten van Ouro Preto 3

Al eerder had ik het over de soms enorme hoogteverschillen in de deelstaat Minas Gerais, waarvan ook Ouro Preto deel uitmaakt. Deze foto maakte ik wachtend op de bus terug naar Mariana, waar ik woon. Ik stond zelf op straatniveau en de terminal, het busstation, is tegen een zeer steile helling gebouwd. Daardoor kijken we op het terras van de lunchroom, één verdieping lager. Achter het hekje is groen te zien, dat weer een niveau lager groeit en nóg weer dieper zien we de daken van een eerste rij huizen. Daarachter zijn de mooie antieke ramen te zien van de huizen aan een straat die nog weer lager ligt. Als je van stevig klimmen en dalen houdt, is Ouro Preto een ideale bestemming.

Klik op de foto om hem geïsoleerd te zien.

Cidade histórica Congonhas

Terug naar Brazilië. Niet ver van mijn woonplaats Mariana ligt de historische stad (cidade histórica) Congonhas do Campo. Congonhas dankt zijn bekendheid eigenlijk helemaal aan één kerk en zes kapellen, die aan de kruiswegstaties zijn gewijd. Op het bordes vóór de kerk staan twaalf profeten, in zeepsteen (pedra sabão) gebeeldhouwd door Aleijadinho en zijn helpers. Aleijadinho, wat ‘de kreupele’ betekent, is de meest bekende beeldhouwer uit de ‘gouden tijd’ van Brazilië en de deelstaat Minas Gerais. Op de foto zijn drie van de zes kapellen te zien.

Klik op de foto om hem groter te zien.

Wonderbaarlijke gebeurtenis

In Tiradentes, een prachtig historisch stadje in de Braziliaanse deelstaat Minas Gerais (waar ook mijn woonplaats Mariana is te vinden), ontdekte ik jaren geleden een ruimte achter een kerk, letterlijk tot de nok toe gevuld met ex votos. Dat zijn voorwerpen waarmee gelovigen een heilige bedanken voor een verkregen gunst. Die ex votos variëren van een foto van iemand die voor een examen is geslaagd of een foto van de nieuwe vrachtauto die een vrachtrijder heeft kunnen aanschaffen tot een gipsen hand of been voor iemand die (bijna) één van zijn ledematen was kwijtgeraakt.
Het mooist zijn vaak de wat oudere schilderijen waarop je bijvoorbeeld iemand doodziek in bed ziet liggen. De schildering op bijgaande foto vertelt wat er in dit geval gebeurde:

“Een wonder dat de Heiligste Drieëenheid voltrok aan de jongen Antonio de Sal Gonçalves, die zeven jaar was en zoon van Agenor Sales de Almeida. De jongen was in het gezelschap van de heer Joaquim Antonio Gonçalves, eigenaar van de wagen. Plotseling viel de jongen van de kar, waarbij een wiel over zijn lichaam reed. De heer Joaquim trok de hoed van zijn hoofd en riep de Heiligste Drieëenheid aan, en de jongen bleek gezond en wel te zijn. Wie dit wonder op dit wonderbaarlijke schilderij liet vastleggen, was de vader van het kind, vanwege zijn levende geloof. Deze tragedie voltrok zich op het landgoed van de heer Geraldo Eugenio in oktober 1943.”

Als je op de afbeelding klikt, krijg je hem groter te zien.

Hommage aan Mariana (MG)

duas_igrejasSedert mijn immigratie in Brazilië, in 2008, woon ik in het stadje Mariana, in de deelstaat Minas Gerais (MG). Mariana heeft een mooi historisch centrum en aan het stratenplan kun je zien dat het een bewust ontworpen stad is: alle straten staan haaks op elkaar. Maar vrijwel geen enkele straat loopt horizontaal: Mariana is gebouwd op heuvels en daardoor is het stadje rijk aan steile tot zeer steile hellingen.
Mariana is aan het eind van de zeventiende eeuw gebouwd als hoofdstad voor de deelstaat. Lang heeft die mooie functie overigens niet geduurd. Al na enkele decennia werd het bestuursstokje overgenomen door het naburige Ouro Preto. En inmiddels vervult Belo Horizonte, één van de grootste steden van Brazilië, de functie van hoofdstad van Minas Gerais.
Op de foto een doorkijk naar de twee kerken en het oorspronkelijke bestuursgebouw van de deelstaat (nu zetel van de gemeenteraad, rechts onder de kerk in het midden), die samen  het hart van het historische centrum van Mariana vormen.

Als je op de foto klikt, krijg je hem groter te zien.

Memorie 44: De terreur van de reclame

Apple toont reclames in plaats van het plaatsje Lavras Novas MG
Apple toont reclames in plaats van het plaatsje Lavras Novas MG

Helaas, het beeld dat in mijn herinnering opdoemt, kan ik niet meer laten zien. Uit de nalatenschap van mijn opa Coolsma kreeg ik een stapel stafkaarten die met elkaar heel Nederland in beeld brachten. Ze stamden uit ongeveer 1920 en ze hadden een handzaam formaat, in mijn herinnering ongeveer 30cm hoog en iets minder breed, dubbelgevouwen, dus gemakkelijk mee te nemen tijdens een wandeling of fietstocht. Ze waren op een linnen ondergrond geplakt, wat ze zo ongeveer het eeuwige leven gaf. Tja, het waren de jaren waarin leveranciers er nog niet op uit waren ervoor te zorgen dat je je aankoop na een jaar of zelfs vijf jaar zou moeten vernieuwen. Ik kreeg de kaarten in de jaren dat ik nog niet eens een fiets had (die kreeg ik pas omstreeks mijn 16de of 17de jaar) en ik reisde er ‘virtueel’ mee. Zo tekende ik de meest rechtstreekse route van Sittard (waar ik woonde) naar Groningen (waar opa resideerde). Ik droomde dat ik op de fiets de ongeveer 300km zou afleggen.
Ik heb altijd een groot zwak voor wegenkaarten gehad, ongetwijfeld vanwege mijn hang naar reizen en trekken. Toen ik zelf een auto’tje had, kon ik het niet laten om vóór elke reis bij de ANWB de zeer gedetailleerde, voor leden gratis routebeschrijvingen te halen en in Frankrijk legde ik in de loop van vele vakanties een uitgebreide collectie Michelinkaarten aan en kocht ik vervolgens ook een populaire uitvoering van staf- of topografische kaarten die met elkaar heel Frankrijk voor me openlegden.
Ik heb ze allemaal weggegeven toen ik naar Brasil verhuisde en ik kan er nu dus geen afbeeldingen meer van laten zien. Overigens kocht ik hier opnieuw enkele wegenkaarten, die in kwaliteit helaas nog niet echt kunnen tippen aan wat ik in Europa gewend was, maar er zit verbetering in. Sedert enkele jaren dacht ik kaarten minder nodig te hebben. Ik beschik hier over een Tomtom en die is redelijk bruikbaar, maar af en toe blijkt die toch niet onbelangrijke toeristische plekken niet te kennen. Gelukkig, denk je dan, dat Apple een jaar of wat geleden zich ook op het topografische pad heeft begeven, met de nodige tamtam en pretenties. Maar op de eerste lichting kwam meteen veel kritiek, en terecht, want van de plattegrond van mijn woonplaats Mariana klopte weinig. Er stonden blokken groen als park gemarkeerd, waar in werkelijkheid geen groen was te bekennen, straten maakten bochten die in werkelijkheid niet bestonden en als je naar de Terminal Rodoviária, het busstation, wilde koersen, werd je hardnekkig naar het busstation in het naburige Ouro Preto verwezen.
Recent heb ik de nieuwste versie van de kaartenapplicatie van Apple op mijn computer geïnstalleerd. Die zou sterk zijn verbeterd. Dat valt tegen: het busstation in Mariana lijkt nog steeds niet te bestaan. Het staat wel op de kaart, maar met de zoekfunctie komt het nog steeds niet boven water. En recent zocht ik de route naar Lavras Novas, een distrito van Mariana‘s zusterstad Ouro Preto; een distrito is een op enige afstand gelegen afzonderlijke kern. Het is een klein plaatsje, maar het is een toeristische trekpleister en dus alleszins de moeite waard op de kaart te worden aangegeven.
Maar als ik invul dat ik naar ‘Lavras Novas, Minas Gerais’ wil, komt het plaatsje zelf niet in beeld. Wel word ik om de oren en ogen geslagen met allerlei bedrijven in de zeer wijde omgeving (tot wel 100km weg), die Lavras Novas (Braziliaans voor ‘nieuwe delf- of vindplaatsen’) in de naam hebben. Ik dacht: ik zal wel iets fout hebben gedaan, dus ik begon nog eens opnieuw, maar helaas met hetzelfde resultaat. Zie de afbeelding. De spelden op de kaart verwijzen naar een timmerfabriek, een bakkerij annex lunchroom, een zaak die edelstenen verkoopt en ze zelf misschien ook delft en een transportbedrijf.
Ook Google Maps maakt er een onbruikbaar potje van. Lavras Novas staat op de kaart, dat mag gezegd worden, maar waar precies het centrum is, wordt niet duidelijk. En je kunt op de kaart niet zien of de vroegere zandweg inmiddels is geasfalteerd (wat wel zo schijnt te zijn) en de enige merkpunten zijn de VVV en drie pousadas, eenvoudige hotels. Vergroot je de kaart nog wat, dan verschijnen  een restaurant en het postkantoor, maar de toeristische trekpleisters, onder andere watervallen, zijn niet te bekennen.
Ik vind het een ramp zoals de terreur van de reclame overal voortwoekert en de werkelijk belangrijke dingen in de wereld en soms in het leven aan het oog onttrekt. In plaats van de wereld open te leggen is het internet hard bezig de werkelijke wereld aan het zicht te onttrekken. Of bestaat de werkelijke wereld inmiddels al uit reclame? Je zou het haast gaan denken. Een tijdje geleden moest ik voor een staaroperatie naar het ziekenhuis in Ouro Preto. Google wist het niet aan te wijzen; ik vond wel de straat, maar zonder nadere indicatie.
Toch maar terug naar de papieren kaart, zolang die niet vergeven is van de reclame.

Nog een naschrift over kaartenmakers. Ik kwam, ook op internet, een kaartenaanbieder tegen, als ik het me goed herinner in Duitsland. Als iets Duits is, heb ik nog steeds de neiging te denken: dan zal de kwaliteit wel te vertrouwen zijn. Alvorens de applicatie aan te schaffen keek ik naar mijn eigen omgeving. Er bleek van alles niet te kloppen. Ik meldde het bij de kaartenmaker, die wat verongelijkt reageerde met de opmerking: meestal hebben mensen de kaart niet nodig in de buurt van hun eigen huis. Toen schreef ik hem: ik controleerde of ik bezoekers kon aanraden uw kaart te gebruiken, zodat ze me gemakkelijk kunnen vinden. En aan de situatie die je zelf goed kent, kun je de kwaliteit van een kaart afmeten. Hij moest toegeven dat ik daarin gelijk had. Het is dus erg oppassen geblazen met kaarten op internet.

Aanvulling/correctie: Google Maps geeft een zo te zien volledige routebeschrijving van mijn huis naar Lavras Novas. Ik ga hem binnenkort eens testen.