Tagarchief: radiozegel

Memorie 19: Bliksemactie

In mijn jonge jaren moest iedereen met een radio luistergeld betalen en had je twee radio’s, dan zelfs tweemaal. Toen de televisie zijn intrede deed, werd het kijk- en luistergeld. Het ging om een bedrag van in mijn herinnering aanvankelijk een gulden per maand (nu zou dat 45 eurocent zijn geweest). Je werd geacht iedere maand op het postkantoor een luisterzegel te kopen en die op één van de twaalf vakjes op een speciale kaart te plakken.

Soms kwam er een controleur in een leren jas, op een motor. In de omstandigheden van mijn ouders gaven zij meestal voorrang aan andere uitgaven en die zegelkaart bleef dus vaak leeg.

Stond de controleur weer eens voor de deur, dan gaf mijn vader mij of één van mijn broers gauw een paar guldens om via de achterdeur naar het postkantoor op loopafstand te hollen en voldoende zegels te kopen voor de al verstreken maanden. De controleur kreeg te horen dat de kaart werd gezocht – wat ook zo was, want die stond ergens tussen hele rijtjes post, rekeningen en aantekeningen op het schrijfbureau van mijn vader en bij het zoeken onder stress werd de kaart gemakkelijk over het hoofd gezien. Na terugkomst van de ‘koerier’ met de zegels werden die als de wiedeweerga op de kaart geplakt en aan de controleur getoond. Ik had altijd het idee dat hij het allemaal wel door had, maar aan het einde van onze bliksemactie tekende hij aan dat wij aan onze verplichtingen hadden voldaan en dat was het enige belangrijke. Ik word er nog kortademig van als ik eraan denk.

(Met dank aan mijn zus Jenneken die me dit via een omweggetje in herinnering bracht.)