Nu eens vooruit kijken

Kaars_2Veel van wat ik hier schrijf vindt zijn oorsprong ergens in mijn geheugen. Nu eens een onderwerp dat nog maar heel recent is geboren. Een maand of twee zal het geleden zijn dat ik droomde dat de elektriciteit wereldwijd ineens niet meer beschikbaar zou zijn. En niet door een tijdelijke stroomstoring, maar voor lange duur en misschien wel voor altijd. In mijn droom opende zich een somber scenario. Stel je voor dat je ’s avonds in het donker de deur uit moet: nergens is nog een spoortje licht te bekennen. De eerste twee dagen brengen koplampen van auto’s nog een beetje soelaas, maar ook dat is gauw over. Automobilisten proberen het werkzame leven van hun auto te verlengen door hem weinig te gebruiken, maar na hoogstens twee dagen is er aan de pomp geen bezine meer, en de pompen zelf werken trouwens ook niet meer. In ziekenhuizen en supermarkten bieden stroomaggregaten nog even soelaas, maar als de brandstof daarvan op is, blijkt er geen telefoon meer om de leverancier te bellen. En bij die leverancier is de voorraad ook snel uitgeput.

k stelde me in mijn droom voor dat ik in het pikdonker de straat op zou moeten. Mijn woonplaats Mariana wordt er sowieso al niet veiliger op; elke week hoor je van overvallen en inbraken. In het donker hebben vandalen en criminelen min of meer vrij spel; dan kun je maar beter binnen blijven.
Thuis is er geen TV, radio of geluidsinstallatie meer. Koelkast en vriezer laat het verder allemaal koud. En wat het leven van velen echt ingrijpend gaat veranderen dat is dat we ineens weer moeten zien te leven zonder internet. Geen contact meer met de andere kant van de wereld of de andere kant van het land. Niets meer op afstand bestellen of betalen. Geen nieuws meer via de digitale media, geen contacten meer via de sociale media.

Een dag of drie geleden las ik hier een artikel over het uitvallen van de elektriciteit. Zoals was te verwachten hebben wetenschappers en beleidmakers zich er al het hoofd over gebroken en sombere scenario’s uitgewerkt.
In een land als Brazilië wordt het probleem nog iets actueler doordat de grootste droogte in tachtig jaar de elektriciteitsproductie in de problemen brengt. Er zijn in dit land veel grote rivieren en daarvan wordt kwistig gebruik gemaakt om energie op te wekken. Maar als het waterpeil zichtbaar daalt, dreigen ook de stuwdammen droog te vallen. (En als men hier op kernenergie had ingezet, was de koeling een probleem geworden doordat er geen water meer kan worden opgepompt en waren we van de regen in de drup gekomen). Voorlopig lijkt uitsluitend zonne-energie een oplossing, maar die is hier alleen nog maar populair in nieuwbouw en dan vooral voor de verwarming van water voor de douche.

(In een aantal gemeenten in Brazilië zijn de carnavalsfeesten dit jaar afgelast of geminimaliseerd om de elektriciteitsvoorziening te ontzien.)

Nadat ik de sombere kanten in mijn droom en in de dagen erna de revue had laten passeren bedacht ik me ineens ook iets positiefs. Als de stroom het laat afweten, zijn al die immense shows, zoals nu met carnaval, ineens helemaal verleden tijd. Niet meer die letterlijk torenhoge luidsprekers waar het ene oor na het andere slechter van wordt, geen lichtshows meer die de muziek en de musici naar de achtergrond dringen. Dan krijgen we vanzelf de buurtfeesten terug, met pure livemuziek, zonder ook maar één microfoon of versterker. Ineens viert de menselijke maat weer hoogtij. De buurtfeesten en het stadsfeest vinden plaats als er nog voldoende daglicht is en sterven langzaam weg als we met kaarslicht de weg naar huis  zien te vinden.
Er is meer positiefs in het vooruitzicht. Zonder elektriciteit is er geen elektronische muziek meer en geen elektronische muziekoverdracht. De stichting Brein wordt overbodig als er alleen nog maar livemuziek is. Illegaal kopiëren is er niet meer bij.
En de criminaliteit zal zichzelf opnieuw moeten uitvinden. Want nu gaat het de dieven om je mobieltje en je bankpasje en je digitale camera, of thuis om je flitsende TV. Maar die zijn ineens allemaal volstrekt waardeloos geworden. Dus kunnen we misschien toch gewoon veilig in het donker de straat op, omdat we niets bij ons hebben waar een crimineel munt uit kan slaan.
Hé, wie zei ook weer “dat elk nadeel zijn voordeel heb”?

6 gedachten over “Nu eens vooruit kijken”

  1. Gelukkig zijn de meeste dromen bedrog maar wat als de stroom inderdaad eens stopt te leveren?????? Wij hebben het hier vorig jaar juli meegemaakt na de tyfoon: 4 dagen zonder stroom…….

  2. Ik ben blij dat de stroom bij jou het nog doet. Kan ik nog steeds die boeiende stukjes van je lezen. Wij hebben sinds vorig jaar juni zonnepanelen, maar of die toereikend genoeg zijn om al ons verbruik op te vangen? We moeten dan zeker nog een aantal dingen laten, maar het is misschien wel goed voor ons. Met kamperen leren wij zuinig om te gaan met water en stroom, maar zodra we thuis zijn. Is dat weer over, jammer eigenlijk!

  3. Zonder stroom wordt heel veel onmogelijk.
    De saamhorigheid en gezelligheid hoeft niet afhankelijk te zijn van de juiste netspanning.

    Met een wifi-verbinding wens ik jou een heel plezierige zondag!

    Vriendelijke groet,

  4. Tja, blij dat je ook nog de zonnige kant hebt ingezien.In Spanje komt het nog als eens voor dat de stroom tijdelijk uitvalt, na hevige regenval en dan hebben we gelukkig de kaarsen nog e kunnen zelf gaan zingen want mooie muziek van de cd recorder stopt ook.
    Om ons heen zien wij vanaf de 2 e verd. steeds meer overburen op zonneenergie overgaan.geen fraai gezicht maar wel goed we kijken dan ook meestal naar het stromende water van onze Vliet. en zijn tevreden. Wies

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.